Skrzydło, które zapomniało, że potrafi latać

Ramię to nie tylko staw. To przestrzeń między sercem a światem.
To skrzydło — most pomiędzy tym, co czuję, a tym, co potrafię wyrazić.
Kiedy przestajemy sięgać po to, czego pragniemy, ciało robi to samo — przestaje sięgać.


---

 Głos ciała

U kobiety, z którą dziś rozmawiałem, ból pojawił się w prawym barku.
Niemożność uniesienia ramienia — jakby skrzydło przestało się rozkładać.
Przy dotyku napięcie było wyraźne w dwóch mięśniach: zębatym przednim i podłopatkowym.

To nie przypadek.
Oba te mięśnie należą do meridianów Płuc i Serca – dwóch systemów odpowiedzialnych za ekspresję, kontakt z przestrzenią i poczucie wolności.
To one pozwalają „rozwinąć skrzydła”, dosłownie i w przenośni.

Kiedy energia tych kanałów się zatrzymuje, pojawia się uczucie ciężaru, duszności, zatrzymania oddechu.
Nie tylko w płucach, ale w życiu.


---

Ciało jako opowieść o kontekście

Ona pracuje w miejscu, które nie pozwala jej się rozwijać.
System, autorytety, struktura — zewnętrzny świat, który mówi:

> „Nie ruszaj się, nie wychylaj, nie próbuj.”



Ale ciało ma własny język.
Jeśli przez długi czas tłumisz inicjatywę, pomysły, oddech –
mięśnie, które chciały sięgnąć po coś nowego, zatrzymują się w pół ruchu.
Jak ptak, który rozłożył skrzydło, ale ktoś związał mu pióra.

Ból barku nie jest więc problemem mechaniki, lecz niewyrażonej ekspresji serca.
To, co chciało się objawić – słowo, emocja, działanie – zostało zatrzymane przez strach lub zewnętrzne ograniczenie.


---

Energia emocji – emotion = energy in motion

Emocja to nie problem.
Emocja to ruch energii.
Problemem staje się dopiero wtedy, gdy ten ruch zostanie zatrzymany.

Dlatego poprosiłem ją o coś prostego:
Niech weźmie gazetę, trzepaczkę, poduszkę – cokolwiek, co pozwoli ciału wyrazić zablokowaną energię.
Nie chodzi o złość wobec kogoś.
Chodzi o odzyskanie prawa do ruchu.

Niech nie uderza w przedmiot, który ma dla niej znaczenie (kanapa, fotel, łóżko), bo wtedy emocja zapisałaby się w materii.
Niech wybierze coś neutralnego.
Niech da dźwięk, niech oddycha, niech poruszy barkiem.

Ważne: to nie jest agresja — to uwolnienie zatrzymanego życia.


---

Znaczenie prawej strony

Prawa strona ciała to często aspekt działania – świat zewnętrzny, praca, autorytet, granice.
To energia dawania, realizacji, manifestacji.
Kiedy tam pojawia się blok, ciało mówi:

> „Nie mogę już dłużej działać wbrew sobie.”



Zmiana pracy byłaby tu czymś więcej niż decyzją zawodową.
Byłaby powrotem do wewnętrznej uczciwości.
Bo ciało zawsze wie pierwsze, że system, w którym funkcjonujemy, nie karmi już duszy.


---

Rytuał rozluźnienia skrzydła

1. Usiądź spokojnie.
Połóż prawą dłoń na klatce piersiowej.
Wdech – poczuj, jak unosi się żebro.
Wydech – pozwól, by bark opadał w dół.


2. Dotknij okolic pod pachą, gdzie łączą się mięśnie zębaty i podłopatkowy.
To „korzeń skrzydła”.
Oddychaj w ten punkt, aż poczujesz ciepło.


3. Kiedy poczujesz gotowość – porusz ramieniem tak, jakbyś chciał nim narysować łuk.
Powoli, bez bólu.
Niech ciało samo pokaże zakres, który jest teraz możliwy.


4. Jeśli pojawi się emocja – pozwól jej płynąć.
Możesz mówić, płakać, śmiać się.
Ruch jest językiem, w którym ciało opowiada to, czego słowa nie potrafiły.




---

Słowo na koniec

Czasem ból to nie kara, ale wezwanie do lotu.
Ramię boli, bo chce przypomnieć, że kiedyś potrafiło sięgać po marzenia.
Że miało skrzydła, zanim nauczyło się zwijać je dla innych.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kolano – zawias czasu

Kolano na pierwszy rzut oka to tylko staw, który zgina i prostuje nogę. Ale jeśli przyjrzeć się uważniej – to brama czasu. Zawias, który przenosi nas pomiędzy tym, co było, a tym, co ma dopiero nadejść. --- Kolano jako brama czasu Każdy ruch kolana ma wymiar symboliczny: Zgięcie → cofnięcie się, spojrzenie w przeszłość, powrót do tego, co już zapisane. Wyprost → krok naprzód, sięgnięcie po przyszłość. Przeprost → próba wyjścia „za bardzo do przodu”, wyprzedzenia samego siebie – często bolesna. Kolano przypomina nam, że czas płynie tylko w rytmie teraźniejszości. --- Mięśnie i ich opowieść Przód kolana → Czworogłowe uda (SI – jelito cienkie) Jelito cienkie to przeszłość – trawienie doświadczeń, wybieranie, co zostaje w nas, a co trzeba odrzucić. Wyprost kolana to pójście naprzód oparte na tym, co naprawdę zostało przyswojone. Tył kolana → Dwugłowe uda (LI – jelito grube) Jelito grube to przyszłość – puszczenie, odcięcie, zostawienie tego, co zbędne. Zgięcie kolana to zatrzymanie, cofnię...
Czytaj więcej

Ciało zawsze mówi pierwsze

Martyna i Robert tworzyli spokojną, kochającą się rodzinę. Plany, marzenia, czteroletni synek. Zwyczajna codzienność. A potem ból barku, pleców… i miesiące błądzenia między masażystami, terapeutami, lekarzami. Dopiero w styczniu rezonans ujawnił płyn w płucach i podwyższone markery. Kilka tygodni później – diagnoza: rak jelita z przerzutami. Zaawansowany, rozsiany. Zanim ktoś nazwał to po imieniu, ciało mówiło już od dawna. Wczoraj pracowałem też z inną kobietą – od sześciu tygodni miała silny ból szyi. Dwa tygodnie później poroniła. Dopiero potem połączyliśmy fakty: ten ból był pierwszym sygnałem, że coś dzieje się z płodem. Wczoraj, gdy pracowaliśmy z jej układem limfatycznym i punktami neurolimfatycznymi, napięcie ustąpiło. Ale ten ból – był krzykiem, którego nikt nie umiał odczytać. --- Ciało – pierwszy język choroby Nie zawsze umiemy tego słuchać. W Polsce wciąż świadomość wczesnych objawów nowotworów i innych chorób jest niska.  Kiedyś w Londynie widziałem plakat mówią...
Czytaj więcej

Subtelna pułapka duchowej regulacji

W rozwoju duchowym istnieje miejsce niezwykle subtelne. Tak subtelne, że łatwo je pomylić z przebudzeniem. Nie jest to już lęk. Nie jest to chaos. Nie jest to cierpienie. To jest… spokój. I właśnie tu zaczyna się pułapka. Miłość jako regulacja Miłość jako regulacja to stan, w którym: ciało się rozluźnia, serce się otwiera, układ nerwowy się uspokaja, pojawia się empatia, wdzięczność, bezpieczeństwo. To jest piękne. To jest potrzebne. To jest uzdrawiające. Ale… To nadal jest stan organizmu. To nadal jest doświadczenie zależne od warunków. Człowiek mówi wtedy: „Czuję się dobrze.” „Jestem w miłości.” „Wreszcie mam spokój.” To jest regulacja. Subtelna pułapka Pułapka pojawia się wtedy, gdy zaczynamy identyfikować regulację jako ostateczną duchowość. Wtedy powstaje nowe przywiązanie: chcę być spokojny, chcę być w miłości, chcę, żeby było dobrze, chcę pozostać w tym stanie. To „chcę” jest kluczowe. Bo to „chcę” zawiera lęk przed utratą regulacji. I w tym momencie miłość jako regulacja staje ...
Czytaj więcej