Powrót po drugiej stronie Ciało, które nie pozwala już żyć nieautentycznie


„Są ludzie, którzy byli bardzo blisko śmierci i wrócili"
Ale niewiele osób mówi o tym, co dzieje się w ciele… po powrocie.”
W swojej pracy terapeutycznej zacząłem zauważać bardzo specyficzny, powtarzalny wzorzec.
U osób, które były kiedyś bardzo blisko śmierci, pojawia się ten sam zestaw napięć:
okolice Dai Mai
prawy staw krzyżowo-biodrowy
punkt BL-34 w kości krzyżowej
punkt KI-11 w dolnym brzuchu
To jest standardowy, bazowy zapis w ciele u tych osób.
Zawsze prawa strona.
Zawsze miednica.
Zawsze biodro.
I to właśnie te miejsca najczęściej reagują w terapii.
To nie jest trauma.
To jest ślad po przejściu granicy.
Po doświadczeniu bliskim śmierci dusza wraca.
Ale ciało… nie zawsze dostaje pełną informację, że przejście się zakończyło.
Dlatego w miednicy tworzy się coś, co nazwałem
Osią Powrotu Inkarnacyjnego.
To oś, która pilnuje jednego pytania:
„Czy naprawdę wybierasz życie –
i czy wybierasz je jako TY?”
I teraz wydarzyło się coś bardzo ciekawego.
W jednej z ostatnich sesji, zamiast typowego bólu w miednicy,
pojawił się ból po wewnętrznej stronie kolana, na meridianie Śledziony.
To nie był nowy wzorzec.
To była wskazówka.
Kolano nie było głównym objawem —
ono pokierowało mnie do warstwy Tai Yin.
Jakby ciało powiedziało:
„Spójrz tu. Tu jest klucz.”
Gdy poszedłem do punktu Śledziona 1 —
czyli do wejścia warstwy Tai Yin,
do miejsca powrotu do siebie —
ból w biodrze, w Dai Mai i w stawie krzyżowo-biodrowym… wyciszył się.
I wtedy wszystko się połączyło.
Po powrocie z tamtej strony
ciało nie toleruje już utraty siebie.
Warstwa Tai Yin — Śledziona —
nie dotyczy tylko trawienia czy emocji.
U osób po NDE to jest warstwa:
zakorzenienia „JA”
bycia sobą w świecie
codziennej, cichej autentyczności
Każda sytuacja, w której człowiek:
tłumi siebie
dopasowuje się kosztem prawdy
żyje w chaotycznym środowisku
…uruchamia ten sam alarm w miednicy.
Czasem bezpośrednio.
Czasem — jak w tym przypadku — okrężnie, przez kolano, żeby wskazać drogę.
I wtedy przyszło do mnie jedno bardzo proste zdanie:
„Skoro byłeś po drugiej stronie i wróciłeś –
bądź sobą.
Nie gub siebie.
Inaczej ciało nie pozwoli Ci iść dalej.”
Po doświadczeniu granicznym:
energia duchowa nie kotwiczy się w półprawdzie
kundalini nie wspiera życia nieautentycznego
ciało staje się strażnikiem prawdy
Nie z surowości.
Z miłości do życia.
Po powrocie nie chodzi już o rozwój.
Chodzi o prawdę.
I kiedy człowiek naprawdę wraca do siebie:
miednica puszcza
biodro mięknie
Dai Mai się rozluźnia
energia przestaje boleć
Bo wreszcie wszystko jest w jednym miejscu.
To nie jest duchowość.
To jest uczciwość wobec życia.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kolano – zawias czasu

Kolano na pierwszy rzut oka to tylko staw, który zgina i prostuje nogę. Ale jeśli przyjrzeć się uważniej – to brama czasu. Zawias, który przenosi nas pomiędzy tym, co było, a tym, co ma dopiero nadejść. --- Kolano jako brama czasu Każdy ruch kolana ma wymiar symboliczny: Zgięcie → cofnięcie się, spojrzenie w przeszłość, powrót do tego, co już zapisane. Wyprost → krok naprzód, sięgnięcie po przyszłość. Przeprost → próba wyjścia „za bardzo do przodu”, wyprzedzenia samego siebie – często bolesna. Kolano przypomina nam, że czas płynie tylko w rytmie teraźniejszości. --- Mięśnie i ich opowieść Przód kolana → Czworogłowe uda (SI – jelito cienkie) Jelito cienkie to przeszłość – trawienie doświadczeń, wybieranie, co zostaje w nas, a co trzeba odrzucić. Wyprost kolana to pójście naprzód oparte na tym, co naprawdę zostało przyswojone. Tył kolana → Dwugłowe uda (LI – jelito grube) Jelito grube to przyszłość – puszczenie, odcięcie, zostawienie tego, co zbędne. Zgięcie kolana to zatrzymanie, cofnię...
Czytaj więcej

Ciało zawsze mówi pierwsze

Martyna i Robert tworzyli spokojną, kochającą się rodzinę. Plany, marzenia, czteroletni synek. Zwyczajna codzienność. A potem ból barku, pleców… i miesiące błądzenia między masażystami, terapeutami, lekarzami. Dopiero w styczniu rezonans ujawnił płyn w płucach i podwyższone markery. Kilka tygodni później – diagnoza: rak jelita z przerzutami. Zaawansowany, rozsiany. Zanim ktoś nazwał to po imieniu, ciało mówiło już od dawna. Wczoraj pracowałem też z inną kobietą – od sześciu tygodni miała silny ból szyi. Dwa tygodnie później poroniła. Dopiero potem połączyliśmy fakty: ten ból był pierwszym sygnałem, że coś dzieje się z płodem. Wczoraj, gdy pracowaliśmy z jej układem limfatycznym i punktami neurolimfatycznymi, napięcie ustąpiło. Ale ten ból – był krzykiem, którego nikt nie umiał odczytać. --- Ciało – pierwszy język choroby Nie zawsze umiemy tego słuchać. W Polsce wciąż świadomość wczesnych objawów nowotworów i innych chorób jest niska.  Kiedyś w Londynie widziałem plakat mówią...
Czytaj więcej

Subtelna pułapka duchowej regulacji

W rozwoju duchowym istnieje miejsce niezwykle subtelne. Tak subtelne, że łatwo je pomylić z przebudzeniem. Nie jest to już lęk. Nie jest to chaos. Nie jest to cierpienie. To jest… spokój. I właśnie tu zaczyna się pułapka. Miłość jako regulacja Miłość jako regulacja to stan, w którym: ciało się rozluźnia, serce się otwiera, układ nerwowy się uspokaja, pojawia się empatia, wdzięczność, bezpieczeństwo. To jest piękne. To jest potrzebne. To jest uzdrawiające. Ale… To nadal jest stan organizmu. To nadal jest doświadczenie zależne od warunków. Człowiek mówi wtedy: „Czuję się dobrze.” „Jestem w miłości.” „Wreszcie mam spokój.” To jest regulacja. Subtelna pułapka Pułapka pojawia się wtedy, gdy zaczynamy identyfikować regulację jako ostateczną duchowość. Wtedy powstaje nowe przywiązanie: chcę być spokojny, chcę być w miłości, chcę, żeby było dobrze, chcę pozostać w tym stanie. To „chcę” jest kluczowe. Bo to „chcę” zawiera lęk przed utratą regulacji. I w tym momencie miłość jako regulacja staje ...
Czytaj więcej