Bezsilność a silny ból kolan.

BEZSILNOŚĆ A SILNY BÓL KOLAN – o ruchu, który zatrzymała dusza

Dzwoniła dziś do mnie pani z zapytaniem o akupunkturę.
Poleciła mnie koleżanka, której pomogłem, gdy ból pleców niemal odebrał jej tlen.
„Zadziałało magicznie!” – powiedziała.
Czasem rzeczywiście wygląda to jak magia. Ale to nie magia – to odzyskany porządek.

Pytam więc:
— Z czym się Pani zmaga?
— Nie jestem w stanie chodzić. Kolana. Czuję się zupełnie bezsilna.

To słowo zawisło w przestrzeni.

I tak naprawdę już miałem odpowiedź.
Bo jeśli czuję się bezsilna, to kto – wewnątrz mnie – pozbawił mnie siły?
I dlaczego kolana, które mają mnie nieść przez świat, nagle się zatrzymały?


---

Kolano w medycynie chińskiej to punkt zwrotny.
Zawias pomiędzy kierunkiem a stabilnością.
Symboliczne centrum podporządkowania – wobec autorytetu, wobec życia, wobec duszy.

Jeśli więc coś wewnątrz mówi: „Nie idź”, kolana usłyszą to jako komendę.
Zablokują ruch.
I wtedy pojawia się ból – nie po to, by cię ukarać, ale by powiedzieć: zatrzymaj się.
Bo może idziesz nie swoją drogą.
Może dźwigasz zbyt wiele.
Może zgubiłeś siebie po drodze.


---

W akupunkturze, której używam, nie chodzi o „usunięcie bólu”.
Chodzi o odzyskanie wewnętrznego wzoru.
Każda choroba ma swój wzór.
I każda może zostać odwrócona – nie poprzez walkę, ale przez transformację.

Przykłady?

Jeśli byłeś upokorzony – odnajdź swoją godność.

Jeśli czułeś się porzucony – poczuj więź z kimś lub czymś większym.

Jeśli byłeś ofiarą przemocy – zanurz się w przestrzeni bezpiecznej miłości.

Jeśli utknąłeś – pozwól sobie na wewnętrzny ruch, choćby symboliczny.

Jeśli czułeś się bezsilny – poczuj swoją moc – nie tą opartą na kontroli, ale na obecności.


To nie znaczy: „udawaj, że jesteś silny”.
To znaczy: wróć do siebie – do tej części w tobie, która nigdy nie przestała iść.
Ciało za tobą podąży.


---

Czy akupunktura może w tym pomóc?

Tak – ale nie jako magiczna igła, tylko jako narzędzie harmonizacji wzoru.
Wzoru, który gdzieś po drodze został zakłócony przez strach, presję, utratę sensu.

Dlatego zanim „naprawię kolana” – najpierw słucham, co przez ten ból mówią.
Bo ciało nie kłamie.
I jeśli boli, to znaczy, że masz coś jeszcze do odkrycia.

Nie chodzi o „powrót do formy”.
Chodzi o powrót do siebie.

Poza strukturą.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kolano – zawias czasu

Kolano na pierwszy rzut oka to tylko staw, który zgina i prostuje nogę. Ale jeśli przyjrzeć się uważniej – to brama czasu. Zawias, który przenosi nas pomiędzy tym, co było, a tym, co ma dopiero nadejść. --- Kolano jako brama czasu Każdy ruch kolana ma wymiar symboliczny: Zgięcie → cofnięcie się, spojrzenie w przeszłość, powrót do tego, co już zapisane. Wyprost → krok naprzód, sięgnięcie po przyszłość. Przeprost → próba wyjścia „za bardzo do przodu”, wyprzedzenia samego siebie – często bolesna. Kolano przypomina nam, że czas płynie tylko w rytmie teraźniejszości. --- Mięśnie i ich opowieść Przód kolana → Czworogłowe uda (SI – jelito cienkie) Jelito cienkie to przeszłość – trawienie doświadczeń, wybieranie, co zostaje w nas, a co trzeba odrzucić. Wyprost kolana to pójście naprzód oparte na tym, co naprawdę zostało przyswojone. Tył kolana → Dwugłowe uda (LI – jelito grube) Jelito grube to przyszłość – puszczenie, odcięcie, zostawienie tego, co zbędne. Zgięcie kolana to zatrzymanie, cofnię...
Czytaj więcej

Ciało zawsze mówi pierwsze

Martyna i Robert tworzyli spokojną, kochającą się rodzinę. Plany, marzenia, czteroletni synek. Zwyczajna codzienność. A potem ból barku, pleców… i miesiące błądzenia między masażystami, terapeutami, lekarzami. Dopiero w styczniu rezonans ujawnił płyn w płucach i podwyższone markery. Kilka tygodni później – diagnoza: rak jelita z przerzutami. Zaawansowany, rozsiany. Zanim ktoś nazwał to po imieniu, ciało mówiło już od dawna. Wczoraj pracowałem też z inną kobietą – od sześciu tygodni miała silny ból szyi. Dwa tygodnie później poroniła. Dopiero potem połączyliśmy fakty: ten ból był pierwszym sygnałem, że coś dzieje się z płodem. Wczoraj, gdy pracowaliśmy z jej układem limfatycznym i punktami neurolimfatycznymi, napięcie ustąpiło. Ale ten ból – był krzykiem, którego nikt nie umiał odczytać. --- Ciało – pierwszy język choroby Nie zawsze umiemy tego słuchać. W Polsce wciąż świadomość wczesnych objawów nowotworów i innych chorób jest niska.  Kiedyś w Londynie widziałem plakat mówią...
Czytaj więcej

Subtelna pułapka duchowej regulacji

W rozwoju duchowym istnieje miejsce niezwykle subtelne. Tak subtelne, że łatwo je pomylić z przebudzeniem. Nie jest to już lęk. Nie jest to chaos. Nie jest to cierpienie. To jest… spokój. I właśnie tu zaczyna się pułapka. Miłość jako regulacja Miłość jako regulacja to stan, w którym: ciało się rozluźnia, serce się otwiera, układ nerwowy się uspokaja, pojawia się empatia, wdzięczność, bezpieczeństwo. To jest piękne. To jest potrzebne. To jest uzdrawiające. Ale… To nadal jest stan organizmu. To nadal jest doświadczenie zależne od warunków. Człowiek mówi wtedy: „Czuję się dobrze.” „Jestem w miłości.” „Wreszcie mam spokój.” To jest regulacja. Subtelna pułapka Pułapka pojawia się wtedy, gdy zaczynamy identyfikować regulację jako ostateczną duchowość. Wtedy powstaje nowe przywiązanie: chcę być spokojny, chcę być w miłości, chcę, żeby było dobrze, chcę pozostać w tym stanie. To „chcę” jest kluczowe. Bo to „chcę” zawiera lęk przed utratą regulacji. I w tym momencie miłość jako regulacja staje ...
Czytaj więcej